7 dni spadania to przestrzeń pracy z progiem, w który wchodzimy jako ludzkość, istoty będące częścią sieci życia.

Między dzikim a ujarzmionym.
Między smutkiem a śmiechem.
Między stratą a pojawieniem się.
Doświadczamy.

Nie uciekając od realiów naszej cywilizacji, poszukujemy obecności, relacji, uczestnictwa, by spojrzeć, w rzeczy, jakimi są. Bez hałasujących upodobań, bez popadania w ciągłe „lubię, nie lubię”.
Zatrzymać się, zamilknąć i stanąć w progu. Towarzysząc sobie w końcu świata, jaki znamy.
Być może się tam tańczy, być może się tam śmieje, być może przeżywa się tam żałobę? Być może puszcza się tam wielkie latawce lub buduje szałas z trzech patyków, By usiąść w nim i utulić dziecko na sekundę przed wielką ulewą?
Jak to jest wystawić twarz w kierunku świata i poczuć na skórze to, co jest? ____

“Pojechałem z synem w góry. Wczesną nocą zaczęła się intensywna, letnia burza. Wyszliśmy przed dom, popatrzeć na to co nie dawało nam zasnąć. (…) Piorun nagle błysnął i huknął tak mocno, że słowa pocieszenia dla siebie i synka – licz sekundy i dziel przez trzy – by uspokoić się, że to daleko, zaschły mi w gardle. (…)

Złapał mnie za rękę, spojrzałem na niego, był przerażony. Pewnie zobaczył to samo we mnie. Zamiast mówić cokolwiek przykucnąłem obok niego i położyłem jego spoconą od trzymania mojej dłoni dłoń, na moim sercu. Mała dłoń poczuła strach wielkiego serca, jak bije mocno, podekscytowane, wystraszone, wtryskujące adrenalinę do najdalszych szczelin mojego ciała. Położyłem tę ukochaną rączkę i na jego serduszku. Dotrzymywało staremu tempa. (…)
Teraz synku weźmiemy patyki i zrobimy szałas. (…) Gdy go zbudujemy, usiądziemy w środku. To nic, że pomiędzy gałęziami widać niebo i wpada wiatr czy deszcz (…). Wiele rzeczy możemy zobaczyć przez te szczeliny. Zobacz na niebo, jak płyną chmury. Piegi deszczu na twojej buzi, daj poprawię ci czapkę”.

VISION QUEST i WYPRAWY

Przychodzi taki moment, w którym człowiek chce usłyszeć siebie, poza wszystkimi głosami i hałasem, który traktuje jako swoje przekonania.

Wędrowanie i wyprawy towarzyszą ludziom od początku.
Mozesz wyruszyć na wiele sposobów: wyruszyć na godzinny spacer przez miasto z intencją (treshold walk) czy na odosobnienie Vision Quest, by usiąść w lesie na parę dni i nocy bez ognia, namiotu, telefonu.
A potem wrócić i spotkać swoich, mając na twarzy subtelny uśmiech osoby, która wie gdzie jest i jak jest.
Idziesz? Chodź.

Sztuka, teatr i "Art in Action"

Wyjście w naturę przynosi surowe, pierwotne i cielesne. Są i rany i blizny zadane przez człowieka czy kataklizmy. Jest piękno i siła, które, gdy czas uruchamiają, to co ma być.
Sztuka, perfomance i taniec który nie ucieka od świata, ale wchodzi w niego, integrujac zarówno aspekty cienia jak i aspekty światła.
Wiedźmy i klauni, śmierć i śmiech. Maski, kostiumy, kości. Sztuka barbarzyńska, wyprawy i vision questy dla artystów, którzy chcą tworzyć z żywego doświadczenia i impulsu.
Wchodzenie w przestrzeń ucywilizowaną by elegancji i linii prostych nie zasłoni krzywizn, pęknięć, błota i tego, co trzyma te wszystkie budynki, miasta i nasze sprawy w uścisku atmosfery.
Interwencje wśród ludzi, pokazywanie tego, co jest — pęknięć, przez które wyłaniają się zjawiska, które odbiorą rzeczom ludzkie nazwy i staną się tym, czym były zawsze.

Książka i bycie rodzicem na końcu świata

Ta książka to głos taty uczącego się kochać swojego syna w świecie, który właśnie przyspieszył, zmierzając ku przepaści. Ze śląskich hałd i blokowisk, przez blokady ulic, pociągi pełne uchodźców, więzienne cele, po ogrody pod lasem i dziecięce szałasy – prowadzi nas w miejsca, w których codzienność styka się z katastrofą klimatyczną, widmem wojny i bezradnością wobec państwa. To rzecz o aktywizmie, który potrafi rozsypać życie rodzinne, o pytaniach, które powracają nocą, i o próbie wymyślenia na nowo słów „dom”, „odpowiedzialność” i „nadzieja” w świecie, który sam siebie unicestwia.
To zapis lęku, wstydu i wściekłości, ale też bezgranicznie czułej miłości, która próbuje uchronić dziecko przed tym, co nadchodzi. Przejmujący list i bajka o końcu świata

Nadchodzące wydarzenia

11 marca 2026

Premiera książki Dlaczego Ci to zrobiłem? (książka do nabycia na Newhomers.pl oraz we Wrzeniu Świata)

18 marca, godz. 19:00
Wieczór autorski i promocja książki “Dlaczego Ci to zrobiłem?”, Wrzenie Świata (ul. K.i. Gałczyńskiego 7, Warszawa)
17 Kwietnia

Goyki 3 Art Inkubator Sopot – wieczór autorski prowadzenie Piotr Jacoń

25 kwietnia

Gdańsk Miasto Literatury, ul Długa 35 – warsztat i spotkanie wokół książki „Dlaczego Ci to zrobiłem?”

Maj 2026 (szczegóły wkrótce)

NOWY Teatr, Warszawa – warsztat dla młodzieży i młodych dorosłych „PROTEST”

22–29 sierpnia
Vision Quest „Z rzeką Wędrowanie”, Bieszczady, Polska
Jesień 2026

Wataha / współprowadzenie: szczegóły na stronie wolfzen.pl

Sztuka Barbarzyńska
Vision Quest dla artystów, twórców teatralnych i tancerzy: odosobnienie w dzikim, a po powrocie do bazy – wspólna kreacja i improwizacja scenariusza prymitywnego – data: TBA, nabór wkrótce

Kolejne wydarzenia wkrótce….

Repozytorium - do pobrania:

niebawem znajdziecie tu:

Lista sprzętu na wędrówkę

Instrukcja threshold walk

„Bare bones” i inne formy VQ

Minipodręcznik pracy w progu (krótki PDF)

Fragmenty książki “Dlaczego Ci to zrobiłem?”

O mnie

Łukasz Stanek / Syriusz (ur. 1978) – przewodnik procesów pracy w progu i odosobnień w naturze (wilderness guide), artysta i twórca teatralny, działacz społeczny, pisarz. Prowadzi odosobnienia, pracę z grupami i wspólnotami, m.in. vision quest Polska, wyprawy 4 Kierunków (4 Shields) oraz tygodniowe warsztaty dla kobiet i mężczyzn „Watacha” (projekt w ramach Wolfzen.pl). Trener i projektant bezprzemocowych akcji bezpośrednich (protesty, strajki, kampanie ekologiczne i społeczne).

Ukończył program Train the Trainer Wilderness Guide, Vision Fast w School of Lost Borders (USA, Kalifornia), jest absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego (praca z procesem grupowym i konfliktem) oraz szkoły sztuk performatywnych i teatralnych Scenkonst (Szwecja).